Umetnost danas nastaje od svega i svugde, bez jezičkih i teritorijalnih granica. Njeno nastajanje je "difuzno", mimikrija apsolutna, ne mora da se prilagođava nikakvom kriterijumu zasnovanom na jeziku i sredini. Novi izrazi se uopštavaju i uobličavaju u jedno otvoreno i beskrajno sazvežđe, u kome caruje formalna neraspoznatljivost artefakta u odnosu na svakodnevnu realnost, te nema nikakve zasebne oblasti, već se stvaranje slobodno kreće, nadilazeći sve podele, sva ograničenja vezana za dati postupak i njegovo sprovođenje u delo: otuda umetnička mešavina, artmix.  Širenje je bezgranično, a istraživanje rastegljivo, tako da dopire do svih polja na kome se nešto vizuelno odvija i s nečim suočava.  Umetnici zalaze u slikovno polje, obrađuju ga gipkim i  raznolikim pokretima, pred njihovim očima puca vidik na sve medije, a jednoobraznosti nema. Skloni su razvijanju subjektivnog faktora, a izbegavanju svake omeđenosti, poprečno prelaze prostranstvo od tradicionalnog do eksperimentalnog, neprestano se bave metamorfozom koja uključuje sve sisteme komunikacije. Ovakvoj konfiguraciji svojstvena je dinamika, razmatranje primarnih i sekundarnih svojstava, visokog i niskog u kulturi, pored "organskih" produžetaka, slikarstva i vajarstva, uključuju se i drugi izrazi, od arhitekture do mode, od filma do dizajna, od muzike do televizije, od fotografije do književnosti. Posredi je dimenzija u nastajanju koja se širi pomoću svih mogućih tehnika, od knjige do videa, od filma do diska, od pigmenta do mermera, od digitalnog procesa do virtuelnog prenosnika, čime dolazi i do krajnjeg omasovljenja. To je vrsta magme u kojoj se začinju i narastaju opažaji i osećaji koji se daju prenositi i reprodukovati, u težnji da se prošire načini stupanja u dodir s pokretnim univerzumom imaginacije.

Iz knjige ARTMIX